Crowdsourcing: Power to the People, Wisdom of the Crowd

Getriggerd door het G1000 initiatief in België ben ik me de laatste tijd wat meer aan het verdiepen in het fenomeen Crowdsourcing. Al googlend stuit je dan al snel op een tweetal, in het Nederlands veel gebruikte definities. Crowdsourcing is  een recente ontwikkeling, waarin organisaties (overheid, bedrijven, instituten) of personen gebruikmaken van een grote groep niet vooraf gespecificeerde individuen (professionals, vrijwilligers, geïnteresseerden) voor consultancy, innovatie, beleidsvorming en onderzoek. De andere is korter en simpeler geformuleerd: Crowdsourcing is het bundelen van kennis van bereidwillige experts die voor niets een probleem willen oplossen en het antwoord gratis willen delen met anderen. Feit is dat het steeds vaker lijkt te worden toegepast en dat het aan populariteit lijkt te winnen. Hoe komt dat en hoe is het ontstaan? Welke mogelijkheden biedt crowdsourcing voor organities?

Het ontstaan van Crowdsourcing
De term crowdsourcing werd voor het eerst geïntroduceerd door Jeff Howe in een artikel in Wired Magazine (juni 2006). In het artikel “The rise of crowdsourcing“, waarin Howe een aantal voorbeelden noemt waarbij crowdsourcing (samenvoeging crowd en outsourcing) een totale transformatie betekent voor bedrijfstakken zoals professionele fotografie. Een bedrijfstak waar vraag en aanbod rondom (professionele) foto’s samenkomen op op sites als iStockphoto, Flickr en Deviant Art. Sites waarop foto’s worden aangeboden en veelal gratis (of tegen een kleine vergoeding of beloning) ter beschikking worden gesteld door het publiek. Het publiek dat professionele fotograven dwingt om hun business model te veranderen en mee te gaan in deze ontwikkeling. Dit voorbeeld toont aan dat door het uitbesteden aan het (grote) publiek (crowdsourcing) en de toepassing van internettechnologie het mogelijk wordt gemaakt om op allerlei manieren klanten, leveranciers en het brede publiek te betrekken bij het ontwikkelen van nieuwe producten en diensten. Social media versterken deze beweging doordat in een razendtempo zaken (kunnen) worden gedeeld. Ook de overheid zoekt zo steeds vaker de oplossing bij haar eigen burgers en andersom dragen burgers ook spontaan oplossingen aan voor de overheid. Eén van de bekendste voorbeelden van crowdsourcing waarbij een burgerinitiatief de overheid en de inwoners helpen is het Estonia Country Clean-up Project, waarbij het doel was om in 1 dag 10.000 ton aan afval op te ruimen:

Bereidheid om belangeloos of kosteloos te helpen
Een opvallend kenmerk van crowdsourcing is dat mensen zich belangeloos of hoogstens voor de kans op een prijs committeren aan een idee of initiatief. Het feit dat niets voor niets is, lijkt in social media en crowdsourcing land niet helemaal op te gaan. Tenminste mensen lijken zeer bereidwillig om anderen te helpen. Niet voor de keiharde munten, hoogstens -zoals gezegd- voor de kans op iets leuks, zoals een prijs of symbolische vergoeding. Een ander veel gehoord argument om deel te nemen zijn de mogelijkheden die deelname biedt voor het personal branding of reputatie management. Niet belangeloos, maar wel kosteloos. Nog niet overtuigd? Kijk maar eens naar het effect van het #durftevragen / #dtv initiatief op Twitter. Wil je iets weten? Ben je op zoek naar iets of iemand? Ergens hulp bij nodig? Plaats een tweet met de hashtag durftevragen of de afkorting dtv en je hebt zo een antwoord. Wil je een concreet voorbeeld? Denk dan maar eens aan de tweets van mensen die in de sneeuwstorm van november 2010 op een station waren gestrand en lifts kregen aangeboden van mensen die zij niet kenden, maar wel reageerden op hun tweets met de vraag of er iemand in de buurt was en richting hun woonplaats ging en bereid was een gestrande reiziger mee te nemen. Dit heeft uiteindelijk geleid tot het welbekende LiftDeck, het initiatief van Femme Taken (@femmetaken). Tweeps die het woord #lift en een #locatie in hun tweets vermelden, worden zichtbaar op de site LiftDeck, de verzamelplaats van iedereen die een lift nodig heeft vanaf een station en iedereen die een lift aanbiedt.

Succesvol crowdsourcen: combineren mensen en middelen
Voor iedere organisatie biedt crowdsourcing de mogelijkheid om bijvoorbeeld social media problemen voor te leggen aan een hele grote groep mensen. De kosten van het toepassen van social media zijn laag en je bereikt er snel een hele grote groep bereidwillende mensen mee. Deze organisaties krijgen tegen een fractie van de traditionele R&D-, ontwikkel-, implementatie-, uitvoeringskosten of hoe je die kosten, briljante ideeën aangeleverd. De grote waarde van crowdsourcing zit trouwens waarschijnlijk niet eens zo zeer aan de kostenkant. Juist omdat problemen door een grote diversiteit aan mensen worden bekeken, wordt er ook een onuitputtelijke bron aan creativiteit aangeboord. Outside the box denken en hele andere invalshoeken worden aangehaakt, omdat mensen niet vanuit de eigen organisatie en bijbehorende tunnelvisie naar een probleem kijken en er oplossingen voor aandragen.

G1000 in België
Zoals ik al aangaf werd ik getriggerd om me meer in crowdsourcing te verdiepen door het initiatief dat in België is ontstaan als gevolg van crowdsourcing; G1000. Kort samengevat komt het erop neer dat de inwoners van België het heft in eigen hand hebben genomen nu het land al zolang zonder regering is (meer dan 500 dagen – meer dan Irak – een absoluut record) en zij zonder politieke voorkeur willen nadenken, overleggen en met ideeën willen komen voor de uitdagingen waarvoor België momenteel staat. Op 11 november komen zij met een selectie van 1.000 burgers (geloot) bij elkaar om in een burgertop te discussiëren over de 25 belangrijkste onderwerpen die uit een online burgeronderzoek naar voren zijn gekomen. De uitkomsten worden vervolgens tot april 2012 uitgewerkt in diverse plannen die dan aan het volk worden gepresenteerd (meer achtergrondinformatie via Frankwatching). Het interessante aan dit project dat als het inderdaad helemaal gaat lukken, dit wel eens de volgende vorm van democratie zou kunnen zijn. Democratie 2.0. Dit project onderscheidt zich overigens van de meeste co-creatie en crowdsourcing initiatieven die voortkomen uit vraagstukken rondom politieke en ambtelijke beleidsvorming en -uitvoering, omdat nu niet de overheid met het initiatief is gekomen maar de bevolking zelf.

De vraag is natuurlijk wat het uiteindelijk gaat opleveren. Is er overeenstemming te bereiken op 11 november als de 100o geselecteerde burgers met elkaar in discussie gaan over de aangeleverde onderwerpen? Wat zullen precies de uitkomsten zijn? Hoe wordt vervolgens invulling gegeven aan dat wast besloten is? Is april 2012 realistisch haalbaar om alles uit te werken? Wat gaan de reacties zijn van het volk en de politiek op de uitwerking van de plannen? Zijn die plannen ook echt uitvoerbaar? Zo ja, door wie en wat zijn de kosten en opbrengsten? Ik ben echt heel benieuwd en ga het zeker volgen. Het zou toch fantastisch zijn dat juist België crowdsourcing geschiedenis gaat schrijven?

Comments (2)

Peter Hautekiet14 november 2011 at 21:01

Beste Mark,

je stelde een vraag over het vervolg van de G1000 op mn blog (http://peterhautekiet.blogspot.com/2011/11/nabeschouwingen-bij-de-g1000.html).
Vooral dit: ik maak geen deel uit van de organisatie, ik was één van de deelnemers. Mijn opmerking over de pers (zowel de dag zelf, als de verslaggeving de dag daarop) is dan ook puur individueel (hoewel gedeeld door sommige andere deelnemers).

Hartelijke groet,

Peter

Mark van den Berg15 november 2011 at 09:05

Beste Peter,

Hartelijk dank voor je reactie. Ik begrijp dat je blog een persoonlijke mening / ervaring reflecteert, maar omdat je deelnemer bent geweest, lijkt het mij dat de organisatie aan het einde van de dag of wellicht al in het begin heeft medegedeeld wat de vervolgstappen zijn voor het proces. Ook ben ik benieuwd welke onderwerpen er zoal besproken zijn, bijvoorbeeld aan de tafel waar u aan zat. Ik probeer een beetje een beeld te krijgen van wat het G1000.org initiatief uiteindelijk gaat opleveren voor het Belgische volk

Mvg,
Mark

Reageer op dit artikel

Jouw reactie